Μερικά χιλιόμετρα πάνω από τα Τσίντζινα, μας εντυπωσιάζουν οι χαρακτηριστικοί ευθυτενείς κορμοί των μαυρόπευκων. Είναι μια πειραματική επιφάνεια που έχει δημιουργηθεί το 1970 από το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών, όπου, εκτός των άλλων παρατηρήσεων, μετράται και η ετήσια αύξηση των δέντρων.

Από παντού ξεπροβάλλουν μικρά αυτοφυή έλατα και πεύκα. Είναι εξαιρετική η φυσική αναγεννητική ικανότητα του Πάρνωνα και δίκαια έχει αποκληθεί "το θηλυκό βουνό", σε αντίθεση με τον Ταΰγετο, που είναι το "αρσενικό βουνό" της Πελοποννήσου. Επιστρέφουμε το απομεσήμερο, γοητευμένοι απ' αυτή την πρώτη και "εξ' απαλών ονύχων" επαφή με τον Πάρνωνα.

 - Είναι ώρα να δοκιμάσετε και την μαγειρική της κυρά-Μαρίας στην ταβέρνα του "Πανούλη", λέει ο Αντώνης.

Το ταβερνάκι του μπάρμπα-Πάνου Τσελέκη βρίσκεται στο ΝΑ άκρο του χωριού. Το υπαίθριο ταρατσάκι του δεσπόζει πάνω από

τη ρεματιά, που διασχίζει τον οικισμό. Μέσα στη ρεματιά κυλάει αστείρευτο το Τσιντζινιώτικο ρέμα, που πηγάζει από τα απότομα πρανή του εξωκκλησιού του Αϊ-Γιάννη, για να καταλήξει στον παραπόταμο του Ευρώτα, Κελεφίνα.

Η πορεία του μαγαζιού χάνεται στα χρόνια του μεσοπολέμου, όταν ο Σαράντος Τσελέκης, επιστρέφοντας από την Αμερική, άνοιξε εδώ το πρώτο ζαχαροπλαστείο. Στη συνέχεια το μετέτρεψε σε ταβέρνα, παράδοση που συνεχίζει ο μπάρμπα-Πάνος.

 Όπως στης Μάντως, έτσι και εδώ το γεύμα είναι υπέροχο. Οι πατάτες και οι ντομάτες είναι από το περιβολάκι της ρεματιάς, το ωραίο κοκκινέλι από την Γράμμουσα.

Ακολουθούν δύο τεράστιες πάντα πιατέλες με μακαρόνια και συκωτάκια αρνίσια με γλυκά-δια. Χαλαρώνουμε στον ζεστό απογευματινό ήλιο αγναντεύοντας, πολύ κοντά απέναντι μας, το πυκνό ελατόδασος και το σπηλαιώδες εξωκκλήσι του Αϊ-Γιάννη, στην απόκρημνη πλαγιά.