|
- Πάει μονοπάτι εκεί πάνω; ρωτάω τον Αντώνη. - Και βέβαια, είναι κι αυτό ένα από τα πολλά σηματοδοτημένα μονοπάτια, που έχουν κάνει διάσημα τα Τσίντζινα στους κύκλους των φυσιολατρών και πεζοπόρων. Ήδη το βράδυ έχω κανονίσει μια συνάντηση με τον "Δάσκαλο", τον πιο αρμόδιο άνθρωπο για τις πεζοπορικές διαδρομές. Αλήθεια, όμως, σ' ενδιαφέρει μια ανάβαση στον Λϊ-Γιάννη; - Κάποια στιγμή οπωσδήποτε, του απαντάω. - Και γιατί δεν πάτε τώρα; επεμβαίνει ο μπάρμπα-Πάνος. |
απογεΰματος. Το περιβάλλον ωστόσο είναι υπέροχο, κατάφυτο με κέδρα, πουρνάρια, μικρά και μεγάλα έλατα. Ο γολγοθάς μας, που καλύπτει μια υψομετρική διαφορά 180 μέτρων, διαρκεί μισή ώρα, σημαντικά περισσότερο από το ΙΟλεπτο του μπάρμπα-Πάνου. Βρισκόμαστε επιτέλους στα έγκατα μιας σπηλιάς μεγάλων διαστάσεων, με πυραμιδοειδή οροφή από συμπαγή βράχο. Στο βάθος του σπηλαίου βρίσκεται το λιτότατο εκκλησάκι του Αϊ-Γιάννη του Προδρόμου, με υπολείμματα τοιχογραφιών του 14ου αιώνα (!), που μόλις διακρίνονται στο μισοσκόταδο του σπηλαίου. |
t Ο εκπληκτικός ναϊσκος του Αϊ-Γιάννη χτισμένος στις απόκρημνες πλαγιές πάνω από τα Τσίντζινα. Στο βάθος της μεγάλης σπηλιάς με την πυραμιδοειδή οροφή και τους παραπετασματοειδείς σταλακτίτες, ο ναϊσκος είναι λιτότατος αλλά εξαιρετικά υποβλητικός. |
|
|
Βάζουμε τα γέλια. Στην κατάσταση που είμαστε μετά τις συκωταριές και τα κρασιά, μπορούμε να πάμε μόνο ως το κρεββάτι μας. - Μπά, νέα παιδιά είστε, επιμένει ο μπάρμπα-Πάνος. Σ' ένα ΙΟλεπτο Θα είστε στον Αϊ-Γιάννη. Δεν ξέρω ποια φιλοτιμία μάς ώθησε να το αποφασίσουμε. Το βέβαιο είναι, ότι μετά από λίγο βρισκόμαστε έξω απ' το χωριό, εκεί όπου η άσφαλτος προς Αγριάνους συναντάει το μονοπάτι του Αϊ-Γιάννη. Η διαδρομή είναι άριστα σηματοδοτημένη αλλά πολΰ ανηφορική. Σε δυο λεπτά έχουμε ήδη μετανιώσει για την αυθόρμητη απόφαση μας. Είναι πολΰ διαφορετικό να ανηφορίζει κανείς με ελαφρύ στομάχι στη δροσιά του πρωινού, από το να επιχειρεί το ίδιο πράγμα μετά από πλούσιο γεΰμα κάτω από τον ζεστό ήλιο του
|
Ξύλινα σκαλοπάτια μας οδηγούν σ' έναν εξώστη, στο ανώτερο τμήμα του στομίου της σπηλιάς, απ' όπου η θέα προς τα Τσίντζινα και το αντικρινό εξωκκλήσι της Αγ. Μαρίνας είναι μοναδική. Έχουμε ήδη λησμονήσει την ταλαιπωρία της ανάβασης και χαρίζουμε στους εαυτούς μας μια γενναία στάση για χαλάρωση και ρεμβασμό. Η κατάβαση είναι ευχάριστη, διαρκεί λιγότερο από ένα 20λεπτο. Το τελευταίο φως μας βρίσκει ν' απολαμβάνουμε τον καφέ μας, στο μπαράκι του ξενώνα. Καθώς ο ήλιος χάνεται πίσω απ' τα βουνά, η θερμοκρασία πέφτει κατακόρυφα, η πλατεία ερημώνει από τους απογευματινούς της θαμώνες, τα φώτα ανάβουν και σε λίγο όλοι θ' αναζητήσουν ζεστό καταφύγιο στα καφενεία και τις ταβέρνες. Είναι η ώρα για τις βραδινές μας συναντήσεις στο καφενεδάκι της < Prev Next > |